Kyan en oma verkopen armbandjes voor Kanjer Wens Nederland

Kanjer Wens Nederland heb ik leren kennen dankzij de Kanjer Wens Dag van mijn kanjer kleinzoon Kyan. Hij kreeg een fantastische dag met zijn held brandweerman Sam, lekker eten, gillen bij de aapjes van de Apenheul, precies op het moment dat het gezin het goed kon gebruiken.
Letterlijk werd mama die dag ontzorgd! Normaal moesten we Kyan vaak een stuk dragen als hij een paar honderd meter had gelopen en nu zat hij bij Peter Visser op zijn schouders. Huh? Zo lief! En zo volgde de ene verrassing na de andere waarbij het een dag werd waarvan Kyan, zijn broertje Jace, mama en oma, van het begin tot het eind hebben genoten.
Ook na die dag hield Peter contact met Kyan. Dit zorgde ervoor dat de naam ‘Peter’ telkens een grote glimlach op het gezicht van de jongens tevoorschijn toverde.

Maart 2020 belandden we met zijn allen in een coronacrisis. Maar ook dan komt Peter langs met de limousine, cadeautjes en een papegaai die de jongens van heel dichtbij mochten aaien. De rest van de dag kon niet meer stuk want Peter was langs geweest!
Dit gun je alle kinderen die het zo hard nodig hebben. Maar dan hoor je dat er 150 kinderen op een wachtlijst staan! Dat kon niet, vond deze oma.

Na de start van de Socutera-campagne voor meer sponsorgelden, besloot ik om armbandjes te gaan maken. Zelf werk ik in Almere op een school voor speciaal onderwijs en ik heb best veel collega’s. Die waren natuurlijk als eerste de pineut. Gelukkig vonden ze de armbandjes mooi en werd er gretig besteld met als enige ‘eis’, dat ze minimaal € 2,50 moesten kosten. Iedere cent hiervan gaat naar Kanjer Wens Nederland! Maar meer geven mag natuurlijk altijd.

Dit heb ik geweten! Iedere week kon ik mijn doel voor het streefbedrag opschroeven en uiteindelijk staat de teller nu op € 1.500.
Dank aan al mijn vrienden en collega’s die gul gedoneerd hebben.

Tekst geschreven door de oma van Kyan.