Monique Fiers2018-05-03T11:13:29+00:00

Monique; fotoboekjesvrijwilligster van het eerste uur

Fotoboekjesvrijwilligster sinds 12 juli 2017

Hallo mijn naam is Monique Fiers, 45 jaar, getrouwd met Nickie en samen hebben we 3 kinderen Sophie (17 jaar) Lotte (16 Jaar) en Daan (14 jaar). We wonen in het gezellige Brabantse Middelbeers (tussen Eindhoven en Tilburg). Op 7 febr. 2007 kregen we te horen dat onze Zoon Daan Leukemie had. Hier volgde een 2-jarig behandelplan op waarvoor we wekelijks naar het ziekenhuis gingen voor o.a. opnames, chemo, operaties. Daan heeft dit allemaal super doorstaan en op 20 maart 2012 is hij hiervoor officieel genezen verklaard. We hebben de vlag echt buiten gehangen. Ons gezin is gelukkig goed door de periode heen gekomen. Ook de 2 meiden hebben het moeilijk gehad maar door goede back-up van familie en vrienden staan ze vrolijk en spontaan in het leven, net zoals Daan die nu een sociale maar ook eigenwijze en stoere puber is.

We hebben Peter ontmoet tijdens de Thomas van de Groep Memorial Day (2012) waar Daan met zijn kanjerkralenketting om aan de hand van Feyenoord-speler (Otman Bakkal ook nog een beetje van PSV) het veld op mocht lopen. Peter en Kevin als enorme voetballiefhebbers (Ajax) en zo ook onze Daan (PSV) bleven contact houden en zo heeft Daan samen met Peter en Kevin heel veel mooie voetbalmomenten mogen beleven. Een training bij, en met de jeugd van FC Utrecht, met Memphis Depay het veld op mogen lopen, diverse buitenlandse wedstrijden bezocht en met verschillende voetbaltoernooien mee mogen doen van FC Weesp. Maar het allermooiste moment is toch dat Daan, Kevin en Peter de Alpe d’Huzes hebben (hard)gelopen op 2 juni 2016, samen de voorbereidingen hebben gedaan en samen over de finish een TOP-prestatie hebben geleverd. Hier kwamen alle emoties van de afgelopen jaren los. Voor Daan was dit een afsluiting van de nare periode die hij heeft meegemaakt (het ziek zijn) en door naar een mooie toekomst. Dus toen Peter vertelde dat hij Stichting Kanjer Wens officieel wilde maken twijfelde ik geen moment en heb ik gezegd dat ik me graag als vrijwilliger wil inzetten. Omdat ik graag fotografeer en daar dan weer fotoboeken van maak ben ik voor de Stichting ook fotoboeken van de wensdagen gaan maken. Zo krijgt ieder kind een heel mooi aandenken van de wensdag die ze hebben mogen beleven. Vorig jaar heb ik mijn eerste wenshaalgesprek gedaan en binnenkort volgen er meer, dus ik blijf op meerdere punten inzetbaar voor de stichting.