Beau is een echte coureur in een McLaren

`

Tekst is door ons wenskind Beau zelf geschreven.

Vrijdagmorgen in de herfstvakantie maakte mijn moeder mij wakker en gaf mij een brief. In deze brief stond dat ik vandaag mijn Kanjer Wens Dag had. Ik ben me snel gaan aankleden. Om half negen kwam er een limousine aangereden. Er waren 3 mensen bij. Claudia die alles geregeld had en Henk, de chauffeur en Erik, de fotograaf. Het was een hele grote limo en er lag een heleboel drinken, koek en snoep in. Ik kon met een ingebouwde telefoon naar de chauffeur bellen, tv kijken en alles regelen via een scherm. Mijn vader, moeder en broer Jim waren ook mee. Ik wist niet waar we naar toe gingen. Toen we stopten, waren we in Utrecht bij The Team Building/Crazy Karts in Utrecht.

Bart en Estelle stonden ons op te wachten. Het was heel gaaf want ze waren eigenlijk dicht maar speciaal opengegaan. We gingen crazy karts doen. Dit is een soort elektrische kart waar je mee kan driften. Als je over diamanten reed ging je sneller en als je over kruizen reed ging je langzamer. Er waren veel bochten en dat was lachen. Daarna gingen we wat drinken en kwamen er 2 politieagenten, Jurrien en Mark. We dachten dat dat was omdat we met zijn allen iets aan het drinken waren. Ze kwamen binnen en zeiden dat ze kwamen controleren of we wel afstand hielden. Maar hij noemde mijn naam dus toen wist ik wel dat ze daar niet voor kwamen. Ze kwamen omdat ze met de motor met ons zouden meerijden naar onze volgende locatie die ik nog niet wist. Maar eerst gingen ze nog een rondje mee karten, dat was lachen. Toen we daar weer weg gingen, hielden ze het verkeer tegen en konden wij zo overal met de limo doorrijden, dat was gaaf.

We gingen de snelweg op richting Amsterdam. Ze bleven de hele tijd bij ons rijden en toen gingen we op de meest linker baan rijden met een motoragent voor ons en één achter ons. Niemand durfde ons in te halen en iedereen keek, dat was vet. We gingen richting Zandvoort en ik had wel een vermoeden omdat ik had gezegd dat ik heel erg graag op het circuit wilde rijden. Een tijdje later kwamen we aan op het circuit. We mochten helemaal met de limo en politiemotoren achter de pitstraat parkeren. De politieagenten zouden nu eigenlijk weer terug naar Utrecht gaan omdat zij een vrije dag hadden, maar ze zeiden tegen Claudia, de planner, dat ze wel wilden blijven. Dus gingen we met z’n allen de pitstraat in en daar stond Sophie van Bleekemolens Race Planet. Zij was echt heel aardig.

Ik mocht zelf gaan rijden in een McLaren. Er zat wel iemand naast me maar die deed verder niets dan gezellig praten. De maximum snelheid was eigenlijk 60 km per uur, maar ik mocht heel hard van hem. Ik vond dit heel gaaf en speciaal. Tijdens het rijden, zag ik dat er een helikopter boven ons hing en die bleek achteraf voor mij. Toen ik de pitstraat weer inreed en de auto stil zette, parkeerde ineens mijn moeder naast me die ook in een McLaren zat. Zij had ook even mogen rijden van Sophie. We zijn uitgestapt en weer naar de limo gelopen. Ik dacht dat we toen weer weg gingen maar we gingen met de limo het circuit op om een rondje te rijden op het circuit. Dat vond ik heel bijzonder. De motoragenten reden op hun motoren ook mee en voor de limo reed Sophie met de fotograaf , die lag op de hoedenplank foto’s te maken met de autoklep open. Hierna reden we het circuit af en dacht ik dat het klaar was, maar we gingen naar een parkeerterrein naast het circuit en toen we uitstapten, kwam de helikopter eraan gevlogen en die ging landen.
Het was een politiehelikopter Landelijke Eenheid en hierin zaten Ian en Bob en die hadden foto’s van mij gemaakt vanuit de lucht, toen ik op het circuit reed. Ik kreeg uitleg over de hele helikopter en mocht er ook in zitten. Ze waren heel erg aardig. Ik kreeg ook nog een gave helikopter op schaalmodel van ze. We hebben gewacht tot ze weer opstegen.

Daarna reden wij naar lunchroom Rabbel in Zandvoort om te gaat eten. We konden niet binnen zitten door corona maar Marcel had voor ons buiten kussentjes neergelegd op bankjes. Het was super lekker weer gelukkig. We kregen allemaal lekkere broodjes en drinken en toen mocht ik ook met mijn vader, moeder en broer naar binnen om te kijken, want hij had een heleboel gave dingen van de F1.

We gingen weer weg met de politieagenten Mark en Jurrien en reden richting het strand. Ik dacht eigenlijk dat we naar huis gingen maar dat was niet zo. We reden ongeveer 20 minuten en toen kwamen we bij een terrein aan waar jeeps en quads buiten stonden bij ActionPlanet Spaarnwoude. We gingen naar binnen en ik ging met mijn ouders en broer quad rijden. Eerst kregen we uitleg, daarna moesten we ons omkleden en kregen we een helm op. We moesten eerst oefenen op een veldje maar mochten al na 5 minuten het grote terrein op. Renate van ActionPlanet reed voorop. We reden een heel parcours met heuvels, plassen modder en bochten waardoor we konden driften, heel gaaf. Toen we klaar waren, waren we helemaal nat en zaten we onder de modder. Gelukkig hadden we droge kleren bij ons.

Claudia zei dat we bij de volgende activiteit ook weer nat werden, dus we gingen nog meer doen. Ik dacht weer dat het nu klaar was, want we hadden al zoveel gedaan.
We stapten weer in en Henk bracht ons naar de volgende locatie: de haven van IJmuiden bij ProRib Events. Ik vroeg me af wat we gingen doen. De limo werd geparkeerd en er kwam een meneer naar ons toe. Hij stelde zich voor en heette Marco. We gingen rib varen. Dat is met een soort speedboot racen over de golven van de Noordzee. Mijn moeder en Henk de chauffeur gingen niet mee maar Mark en Jurrien (de politieagenten), Claudia en Henk (fotograaf) gingen wel mee. We moesten eerst een soort regenpak aan en een zwemvest. We gingen in de boot en papa zat achter mij en Jim naast mij de agenten stonden achterin. Heel rustig voeren we weg uit de haven. Daarna ging Marco wat sneller varen en deed wat bochtjes. We kwamen op de Noordzee en toen gingen we heel snel en sprongen over golven heen, heel vet. We hebben ongeveer 40 minuten gevaren. Kletsnat kwamen we terug in de haven. De motoragenten waren ook helemaal doorweekt en die moesten nog op de motor mee terug naar Utrecht.

We konden door Mark en Jurrien weer overal doorrijden en dat bleef leuk. Toen we in Utrecht aankwamen, namen we afscheid van Mark en Jurrien. Het was supergaaf dat ze er de hele dag bij waren. Het was al 18.30 uur, maar we gingen nog niet naar huis. We moesten nog even met Claudia meelopen een winkelcentrum in. Claudia liep Nelson Maarssen in, een schoenenwinkel en zei dat ik een paar Nike schoenen uit mocht zoeken. Ik dacht eerst dat ze een grapje maakte, maar het was echt. Ik heb een paar gave witte Nike schoenen uitgezocht. Hierna gingen we echt richting huis.

Claudia vroeg onderweg wat we wilden eten en bestelde bij De Beren in Den Bosch het avondeten. Ik bestelde natuurlijk spareribs. We hebben het opgehaald bij Kim, Rafael en Mike en bij ons thuis opgegeten. De lekkerste spareribs die ik ooit op heb.

Tijdens het eten hebben we nog over de dag gepraat. Ik heb een enorm gave geweldige dag gehad en heb fantastische dingen gedaan en iedereen was super aardig. Heel erg bedankt allemaal voor deze superdag!!

Deze sponsoren maken alles wat wij doen mogelijk daar zijn we ze erg dankbaar voor.